صعود به قله دالاخانی سنقر به مناسبت پانزدهمین سالگرد درگذشت دکتر شریف زاده

تاریخ اجرا : 3/ 3/92

سرپرست برنامه : آقای وحید مجیدی

نفرات شرکت کننده هلال احمر: 10 نفر

به مناسبت پاسداشت پانزدهمین سالگرد درگذشت زنده یاد دکتر کامبیز شریف زاده، صعود به قله شاهو واقع در روستای شمشیر شهرستان پاوه در دستور کار گروه کوهنوردی آناهیتا قرار گرفت؛ اما بنا به دلایلی این برنامه لغو گردید و صعود به قله دالاخانی جایگزین آن شد. طبق برنامه ریزی قبلی رأس ساعت 4/30 دقیقه بامداد در محل میدان امام حاضر شدیم. کم کم دوستان و همنوردان از گروه های کوهنوردی شهر به هم می پیوندند. با یک تأخیر 45 دقیقه ای به وسیله دو دستگاه مینی بوس و چند خودروی شخصی راهی شدیم. برای رسیدن به ابتدای مسیر باید از راه مواصلاتی روستاهای قره گزلوزی سفلی، قزوینه، دهنو، سرمست و کریم آباد عبور کرد و به سمت جاده سنقر حرکت نمود. پس از طی این مسافت ، به سراب هالان می رسیم. گر چه خورشید انوار طلایی اش را بر زمین پاشانده اما باد سردی می وزد که موجب آزار می شود. این سراب محل مناسبی برای تهیه ی آب است؛ زیرا تا رسیدن به اولین چشمه میان مسیر که حدود یک ونیم ساعت زمان می برد، آبی دیده نمی شود. وسایل را بر می گیریم و از میان دره ای وسیع و سر سبز و البته سنگلاخی موسوم به دوزان دره به راه می افتیم. دره دارای شیبی آرام است و تا رسیدن به چشمه ، جز قلوه سنگ هایی که مزاحم حرکت است، سختی خاصی وجود ندارد. لذا پوشیدن کفش مناسب برای عبور از این مسیر ضروری است. کمی دورتر از چشمه چند چادر عشایری علم شده است. حضور آن ها در اطراف چشمه سبب شده حیات وحش منطقه به خطر افتد. حیواناتی که برای دسترسی به آب مجبور اند از خیر چشمه بگذرند و به سراب کنار جاده پناه ببرند. در کنار چشمه بساط صبحانه برپا می شود. از اینجا نیز باید برای ادامه مسیر آب کافی را برداشت. تا رسیدن به گردنه ای که قله ی قد قلعه درست در سمت چپ آن قرار دارد، چند شیب تند بر سر راه قرار دارد. رسیدن به این گردنه احتیاج به حرکتی نسبتاٌ طولانی دارد. قد قلعه قله ای مخروطی شکل و کله قند مانند ، با صلابتی مثال زدنی استوار نشسته است. ادامه مسیر از میان صخره هایی است که نیاز به مراقبت بیشتری دارد. پس از صعود و فرود از میان این صخره ها ، پناهگاه از دور نمایان می شود. شیب زیر پناهگاه تند است. یک مسیر پاکوب که اطراف آن را شن ها و سنگ های روان فراگرفته ما را به پناهگاه رهنمون می شود. جمع زیادی از کوهنوردان سنندجی را از دور می بینیم که در یک ردیف و با نظمی مثال زدنی راهی قله هستند. بعد از رسیدن به پناهگاه جمعی از دوستان پس از اندکی استراحت راهی قله می شوند. چشمه سهیل در کنار پناهگاه با آبی گوارا و دلنشین، همراز مسافران این کوه است. بعد از یک ساعت که ما مشغول تهیه ی ناهار هستیم، دوستانمان نیز از قله برگشته و به ما ملحق می شوند. ساعت 30/14 دقیقه به سمت سراب هالان به راه می افتیم. در بین مسیر برگشت دوستان مشغول چیدن گیاهان کوهی هستند و این مسیر طولانی را با چیدن گیاهان معطر و نوشیدن چای و استراحت گاه به گاه پشت سر می نهیم. به کنار سراب که می رسیم، با هندوانه هایی خنک و دلچسب پذیرایی می شویم و پس از رسیدن سایر دوستان ، منطقه را به سوی کنگاور ترک می کنیم.