گزارش برنامه : صعود خط الرأس امروله

تاریخ اجرا:8/10/91

سرپرست برنامه : امیر اصلانی

تعداد شرکت کنندگان: 4 تن 

طبق قرار قبلی ساعت 5 صبح روز جمعه در یک هوای سرد زمستانی ، کنگاور را به مقصد روستای بردینه ( قاسم آباد) با یک دستگاه ماشین ترک می کنیم. ساعت 6 به ابتدای روستا رسیده و بعد از پیاده شدن آماده می شویم. ابتدای مسیر شیب نسبتاً تندی دارد؛ پس از پشت سر گذاشتن شیب اولیه ساعت 6:30 دقیقه به ابتدای مسیر صخره ای می رسیم. چند دقیقه ای ایستاده نفسی تازه می کنیم. هوا همچنان سرد است. به راه خود ادامه می دهیم. در حین حرکت دیدن کبک هایی که از جلوی ما به پرواز در می آمدند، حال و هوایی تازه به ما می داد. ساعت 7 صبح است و ماه با پدیدار شدن پرتوهای خورشید کم کم ناپدید و هوا هم روشن تر می شد. بعد از دو ساعت و نیم کوهپیمایی به پناهگاه می رسیم. یکی از پنجره ها کاملاً خراب شده بود و همین دلیلی برای نفوذ برف به داخل شده بود. هوای داخل پناهگاه سرد است. مشغول آماده کردن صبحانه می شویم. بعد از صرف صبحانه ساعت 9:15 دقیقه پناهگاه را ترک کرده و مسیر سمت چپ قله را جهت صعود انتخاب می کنیم. شیب اول کاملاً پوشیده از برف است. از سمتی که سنگ های نمایان تری دارد راه را ادامه می دهیم. ساعت 10:30 دقیقه را نشان می دهد. بر فراز قله نمازگاه در کنار تابلویی که نام قله و ارتفاع 3100 متری را نشان می دهد و نوشته ای یه یاد علی آقا مجیدی داشت ایستادیم و چند عکس یادگاری گرفتیم. پس از یک دقیقه سکوت به یاد همنوردان و شهدای کوهستان که دیگر در جمع ما نیستند قله را به سمت قله سه سولا (سه کل) ترک می کنیم. به علت یخ زدگی و سختی مجبور به پایین آمدن و تراورس مسیر شده و مجدداً به سمت خط الرأس به راه می افتیم. آسمان آبی و هوای پاک کوهستان نیروی ما را چند برابر می کند . پس از صعود، بدون توقف به سمت قله (کل جوشن) حرکت می کنیم. در طی مسیر با وجود ارتفاع برف و برف کوبی با جابجایی دوستان یکی پس از دیگری در ساعت 12:30 دقیقه در گوشه ای دنج بر روی تخته سنگی نشسته و مشغول خوردن ناهار می شویم. دیگر زمانی برای استراحت و صرف چایی نیست. در همین هنگام صدایی از سمت قله توجه ما را به خود جلب می کند، چند تن از کوهنوردان بودند که قله را صعود کرده و ابراز خوشحالی می کردند. پس از خوردن ناهار به سمت بالا به راه می افتیم. در ساعت 12:45 دقیقه به قله می رسیم. بدون توقف به سمت قله بعدی (دایم برف) حرکت می کنیم. مسیر دایم برف  سراسر پوشیده از برف بود. در بعضی مسیرها ارتفاع برف حتی تا 1 متر و 30 سانت هم می رسید. پس از صعود قله ، حرکت به سمت قله (بره جوشن) را آغاز می کنیم. پس از صعود قله بره جوشن، به علت کمی وقت ساعت 3:45 دقیقه تصمیم بر این شد که از مسیر اوطاف به سمت روستای کل ویار برگردیم. در طول مسیر به محل اطراق عشایر که نشانه هایی از آن ها در فصل چَرا به جا مانده بود می رسیم. با حرکت به سمت پایین به تنگه سختی می رسیم. هوا کم کم تاریک می شد. با وجود مهتاب و روشنی منطقه ، قله های اطراف نمایان تر می شد. برخورد به صخره های مقابل جهت پایین آمدن از تنگه ، راه را برای ما کمی سخت تر می کرد و با پیدا کردن آسان ترین راه ، به انتهای دره می رسیم. مسیر رودخانه فصلی را به سمت روستا طی می کنیم و پس از پشت سر گذاشتن چند چشمه و درخت و پس از 13 ساعت تلاش و کوهنوردی، ساعت 19 به روستای کل ویار رسیدیم . پس از تماس تلفنی با آقای حسن پورولی و مطلع کردن ایشان از مسیر برگشت، ایشان با ماشین شخصی ، خود را به روستای کل ویار رسانده و ما را به کنگاور رسانیدند.

گزارش از: مهدی حبیبی