گزارش صعود خان گرمز
ساعت هفت و پنج دقیقه صبح کنگاور را به قصد خان گرمز ترک می کنیم. 5 کیلومتر که از شهر دور می شویم، سمت راست تابلو جاده تویسرکان را نشان می دهد. 20 کیلو متر که پشت سر می گذاریم به روستای ولاشجرد می رسیم. مدفن امامزاده علی اصغر (ع) و بیرون روستا به فاصله 500 متری امامزاده ای غریب به نام سلطان شاه صفی. حدود 700 متری شرق روستا به یک دو راهی می رسیم؛ تابلوی مستقیم روستای کنجوران را نشان می دهد و تابلوی سمت چپ روستای شأن آباد که امامزاده ابراهیم در آن مدفون است. جهت همین تابلو را تا 2 کیلو متری ادامه میدهیم و به جاده روستای سازیان می رسیم. در سمت راست که بعد از طی حدودا 3 کیلو متر در ساعت 45/7 به ابتدای منطقه ی حفاظت شده در قسمت شرقی روستا می رسیم. سلام و احوالپرسی با محیط بانان زحمتکش و دعوت ما به داخل ساختمان محیط بانی که مفروش است ومبلمان. قبل از صبحانه چند دقیقه ای صرف تماشا و عکس یادگاری با دو راس قوچ و بز کوهی که نمی دانم چرا به جای آزاد بودن در حصر بودند؟ شاید دلیل علمی داشت شاید هم برای ارضای کنجکاوی کوهنوردان......... 35 دقیقه صرف خوردن صبحانه می شود. ساعت 40/8 مسیر پایکوب سمت چپ را به قصد قله انتخاب می کنیم. همراه ما 2تن از محیط بانان مسلح بالا می آیند. مسیر خط راس را طی می کنیم و 30/11 به بلندترین نقطه خان گرمز می رسیم. چند تن ازدوستان ساعت 25/12 در ارتفاع ناهار را صرف می کنند و ما هم تقربیا ساعت 14 در ساختمان محیط بانی ناهار می خوریم. 2 ساعت استرحت و ساعت 10/16 پیاده تا هنگام رسیدن مینی بوس حرکت میکنیم. ساعت 20/17 به کنگاور می رسیم. رهاورد این برنامه اطلاعات جالب و شنیدنی از اکوسیستم منطقه است که بنده با سوالاتی که از محیط بان کردم و با اطلاعاتی که از دنیای مجازی به دست آوردم تقدیم می گردد: این منطقه در سال 1356 به عنوان بخشی از منطقه شکار ممنوع دشت اسد آباد در فاصله 30 کیلو متری غرب شهرستان تویسرکان و25 کیلومتری شرق شهر اسدآباد و در سمت جنوب غربی همدان قرار گرفته است. انتخاب نام خان گرمز که در فارسی به مفهوم خان گسترده اهورا مزدا است؛ علاوه بر اینکه بیانگر سابقه دیرینه ی این منطقه است, نشانگر ارج نهادن ایرانیان باستان به منابع طبیعی می باشد. البته مردم بومی این منطقه درباره ی وجه تسمیه خان گرمزحکایت دیگری دارند؛ آنها معتقدند پسری ترک عاشق دختر خان منطقه ی خرمرود به نام بهرامی می شود, خان مخالف این ازدواج است و پسر و دختر از بیم جان به این کوه می روند و می گویند خان گرمز, که به ترکی یعنی خان نمی بیند.هر چه باشد این کوه به لحاظ زیست جانوری کم نظیر است. ما خود شاهد گله هایی از بز و قوچ وحشی در این کوه زیبا بودیم. حیوانات و جانوران این منطقه شامل : کل و بز ,قوچ و میش که از گونه های شاخص منطقه هستند و از سایر پستانداران می توان گرگ, روباه ,شغال ,کفتار خرگوش, سمور, گورکن و خارپشت و از میان پرندگان :عقاب طلایی, کبک, تیهو, کلاغ نوک سرخ, کبوترو ...... را می توان نام برد. 360 نوع گونه گیاهی در خان گرمز وجود دارد. این کوه 9 هزار هکتار را در برگرفته و 16 روستا آن را احاطه کرده است. این منطقه دارای صخره ها و پرتگاه های مرتفع و صعب العبور است که در معرض فرسایش شدید ناشی از بارندگی و یخبندان قرار دارد و در ضلع جنوبی نیز وجود صخره های سنگی و غارهای متعددی چون غار بهرامی, غار مر لرستانی و غار عبدالله خان بر زیبایی آن افزوده است. راه های دسترسی به خان گرمز در دو محور تویسرکان به کنگاور با عبور از ولاشجرد و محور دوم از طریق راه فرعی روستاهای سازیان, سگاوی و تقی آباد بوده و در انتهای قلقل میتوان وارد این منطقه شد. در این منطقه دره های عمیق و طو لانی مانند دره ی تقی آباد, دره ی کفتاران و دره ی وزم در وجود دارد,که آب ناشی از بارندگی و ذوب برف های منطقه را به پایین دست منطقه هدایت می کند. مختصات جغرافیایی : بین مدار 34 درجه و 35 دقیقه تا 34 درجه و 40 دقیقه عرض شمالی و 48 درجه و 10 دقیقه تا 48 درجه و 15 دقیقه طول شرقی در جنوب شهر اسد آباد و جنوب غربی الوند قرار گرفته است و 2853 متر از سطح دریا ارتفاع دارد.