كلاس مقدماتي برف ويخ وصعودبه قلل علم كوه ولشگرك
مشخصات جغرافیایی: علمکوه نام کوهی با ارتفاع قله ۴۸۵۰ متر است که در منطقه تخت سلیمان، استان مازندران واقع شدهاست. قله علم کوه پس از دماوند دومین قله مرتفع ایران به شمار میرود. بیشتر شهرت این قله به خاطر دیوارهایست که در دامنه شمالی آن واقع است و دارای فنیترین و سختترین مسیرهای سنگنوردی و دیوارهنوردی در ایران است. این دیواره در ایران، جایگاهی مانند کی۲ در جهان را داراست. رودبارک و کلاردشت نزدیکترین شهرها به این منطقه در استان مازندران هستند. پراچان و طالقان نزدیکترین روستاو شهربه این منطقه در استان البرز هستند. از جبهه شمالی این کوه مشرف به کلاردشت و در جبهه جنوبی نیز این کوه مشرف به طالقان است
((ای کوهستان: در عشق تو گاه بت پرستم گویند گاه رند وخراباتی و مستم گویند
اینها همه از بهر شکستم گویند من شاد به اینکه هر چه هستم گویند
...چه گواراست بیرون رفتن از میان مشتی اهن؛اجر و سیمان وآدمهای بی خیال و گام برداشتن بسوی بهشتی از زیبایی ها و طبیعتی با صفا و پر محتوا و خود را دور نگه داشتن از هر گونه دغدغه و الام پر مشقت زندگی مصنوعی و بی برنامه...؛
لحظه ورود انگار شرابی برگرفته از طبیعت پاک و خالص در ساغر وجودت می ریزند که هنگام ترک آن؛مست و بیهوش در چهار چوب اطراف میشوی که حاضر نیستی حتی برای یک لحظه اندیشه ات را در اختیار مکان دیگری قرار دهی.
پس ای کوهستان ؛ تو را با تمام مصائب ومشکلاتت چون مادرم دوست داشته؛ وسوگند برتو؛ خشم تو را مهربانی؛ طوفان تو را نسیم محبت امیز ؛ داغی خورشید تابستانت را گرمای مهر وعطوفت؛ سرمای زمستانت را درس استقامت ؛ طلوع خورشید از بلندای رفیع قله هایت را نور امید ؛ وچشمه های زلال و پاکیزه ات را سرمشقی برای زندگی صاف و صادق داشتن می دا نیم.
گزارش برنامه: روز سه شنبه در تاریخ1391/5/3 ساعت 12 ظهر در دفتر طبیعت گردی سیروان گرد هم آمدیم تا در مورد برنامه جلسه ای داشته باشیم. بعد از هماهنگی بین نفرات تصمیم براین شد که در روز چهارشنبه مورخه 1391/5/4ساعت 6 عصر حرکت کنیم.روز موعود و ساعت حرکت فرا رسید تمامی نفرات سوار بر یک دستگاه مینی بوس کنگاور را به سمت شهرستان کلاردشت ترک کرده که در ساعت 7/20 صبح پنچ شنبه به قرارگاه رودبارک رسیده و صبحانه را در قرارگاه صرف کردیم.
قرارگاه كوهنوردي رودبارك
سپس با یک دستگاه نیسان به راه افتادیم که در مسیر حرکت از روستای(ونداربن) و مجتمع کوهستانی ونداربن عبورنموده.هوا بهاری وبسیار تمیز ولطیف بود. همه ی منطقه سرسبز و زیبایی های خاصی در بین راه دیده می شد. با تمام خستگی راه؛ بچه ها از روحیه خوبی برخوردار بوده و از دیدن این طبیعت به وجد آمده بودند و منظره های زیبایی را به یکدیگر نشان می دادند. از مجتمع کوهستانی ونداربن رد شدیم وبه( خشکه دره) و بعد به (دره کل بزان) و سپس به (گوسفند سرای دلفانی)و انگاه به (گوسفند سرای احسانی) وپس از گذر از منطقه خرمدشت به تنگه گلو رسیده واز ماشین پیاده شده وکوله های خود را بر دوش گرفته وآماده حرکت شدیم.بعد از عبور از روی یک پل برفی عظیم به مسیر پای کوب می رسیم که مسیر پای کوب سمت چپ دره می باشد. هنگام عبور از تنگه گلو به پل برفی های کوچک وبزرگی بر می خوریم که آب رودخانه با سرعت زیاد از زیر آنها جاری می باشد. با وجود کوله های بسیار سنگین بچه ها از آمادگی خوبی برخوردار بودند. تیم همگی با هم به طرف منطقه حصار چال حرکت می کردند که پس از گذشت 1/40دقیقه به منطقه حصار چال به ارتفاع (3539) متر (حوضچه اول)رسیدیم. لازم به ذکر است که پای کوب سمت راست دره را برای برقراری کمپینگ در حصار چال باید انتخاب نمود. شب قبل در منطقه حصار چال باران شدیدی باریده بود ومنطقه را نمناک کرده بود که احتمال بارش مجدد در منطقه را داشتیم.
كارگاه برفيT (حمايت وفرود)
كارگاه قارچ(نيم گلابي)
در منطقه کمپ هایی از گروههای کوهنوردی شهرستانهای (همدان-تهران- دماوند-اردبیل)نیز بر پا بود. بعد از کمی استراحت و صرف نهار یک تیم متشکل از 6 نفر به قصد صعود قله( لشکرک 1و2)با ارتفاع(4350)متر که در ضلع جنوبی حصار چال میباشد کمپینگ را ترک کرده و ما بقی نفرات جهت آموزش کلاس یخ و برف مقدماتی در کنار کمپینگ به آموزش تئوری پرداختند. در کلاس آموزشی در مورد ابزار شناسی و موارد دیگری آموزش داده شد. هوا نیمه ابری وبسیار دل چسب بود. رودخانه های پر آبی از بین دره های کوهها وزیر یخچالها با فشار زیاد به بیرون می خروشیدند. صدای رودخانه ها از هر جای دره به گوش می رسید. به هر طرف می نگریستی قله های سر به فلک کشیده ای همچون ( قله لشکرک ها-گردنه هزار چم- قله گردونه کوه- قله منار- قله ستاره خرسان های جنوبی؛میانی؛شمالی- قله مرجی کش – قله علم کوه- و قله های شاخک – سیاه سنگ ها- چالون- سیاه کمان- پسنده کوه) را می توانستی مشاهده کنی که تمامی وجودت را به وجد می آوردند و سپاس خالق بی همتا را به جای می آوردی. پس از گذشت 1/45 تیمی که برای صعود قله رفته بودند با بیسیم تماس گرفتند و صعود تمامی نفرات را به قله (لشکرک) اعلام کردند. بعد از گذشت یک ساعت تیم صعود کننده به کمپ برگشتند. پس از برگشت تیم صعود کننده به کمپ؛ منطقه حصار چال به مرور شلوغ شد. هوا هر لحظه در حال تغییر بود اما خبری از بارش نبود. هر چه به شب نزدیکتر می شدیم هوا رو به سردی می رفت اما با وجود سرما و خستگی راه تمامی کوهنوردان در حصار چال با شوق ونشاط مشغول کار وشادی بودند.
نمايي زيباازدماوند،ازعلم كوه
صبح روز جمعه ساعت 5/30 تیم
اول متشکل از 4 نفر کمپ را ترک کرده و به قصد صعود قله علم کوه به راه افتادند و
از مسیر قله (مرجی کش)و خط الراس آن طی مدت 3/30 ساعت به قله رسیده وپس از دادن یک
دقیقه سکوت به یاد تمامی همنوردانی که روزگاری در کنار ما بودند و به یاد تمامی
شهدای کوهستان و گرفتن چند عکس یادگاری؛ قله را به سمت کمپ ترک کرده و طی مدت زمان
3 ساعت به چادرها برگشتند.همچنین ساعت 8 صبح دو نفر از بانوان تیم بطور مستقل به
قله 4580متری مرجیکش صعود نموده و به دلیل برخورد نکردن با تیم صعود کننده قله علم
کوه و دریافت نکردن بی سیم از آنها و برای نگران نشدن سرپرست برنامه راه برگشت را
انتخاب کرده و به کمپ برگشتند. ما بقی نفراتی که در کمپ مانده بودند در کلاس یخ و
برف حاضر شدند. در کلاس امروز در مورد چگونگی سر خوردن نفر با ابزار و بدون ابزار
؛حمایت کردن نفر هنگام سر خوردن؛کارگاههای برفی(کارگاه نیم گلابی، کارگاه(تی) و حمایت نفر صعود کننده در
کارگاهها و فرود نفر در کارگاههای برفی توضیحات کاملی را ارایه دادند. بعد از
برگشت نفرات از قله و کلاسهای آموزشی در کمپ ؛کلاس بسیار مفید گره شناسی برگزار شد
و توانستیم چند نوع گره جدید را بیاموزیم. در منطقه حصار چال ؛آسمانی صاف و هوای
بهاری و بسیار تمیز حکم فرما بود. چه زیبا بود وقتی مشاهده میکردی همنوردانی را که
با شور و شوق کمپهای خود را ترک می کردند و به قصد صعود به قله علم کوه به راه می
افتادند.
علم کوه لشگرکت نغمه سرایی می کند دیوار ات از غرورش خود ستایی می کند
یخچال هایت چون مرواریـــــــــــــــد هجله ای دارد که از غم ها جدایی میکند جانپناه توچه زیبادرکناربرف ویخ همچوماه زیبنده باددلربایی میکند
پس از استراحت و صرف نهار مشغول جمع کردن کمپ که شامل 5 چادر بود شدیم و به سمت دریاچه بالایی که زیر قله گردونه کوه (شمالی گردنه هزار چم)می باشد به راه افتادیم. در بین مسیر باید از رودخانه پر آبی که از یخچالهای زیر قله (مناروخرسان ها)آب خود را تغذیه می کند عبور کرد وهمچنین از یک شیب ملایم و دریاچه دومی و یک پل برفی که در انتهای مسیر دریاچه اولی می باشد عبور کرد. طی مدت زمان 1/15 به دریاچه اولی و بسیار زیبا رسیده و کمپ را در کنار دریاچه برقرار کردیم. 3 نفر از بچه های کوهنورد تهرانی که دو اقا ویک خانم بودند واز مسیر روستای (پراچان – طالقان و گردنه مناره)آمده بودند به ما پیوستند و چادر خود را در کنار کمپ ما بر قرار کرده و از طبیعت زیبا و منحصر به فرد لذت می بردند.بالاتر از این دریاچه یک مورن(سنگ یخچالی) دوقلو و بسیار زیبا قرار دارد و بالاتر از این مورن ؛یخچال بسیار زیبا و بزرگ قله گردونه کوه وجود داشت. بعد از برقراری کمپها تمامی نفرات به قصد صعود به قله لشکرک(1و2) کمپ را ترک کرده و طی مدت زمان 1/30 قله را صعود کردند. در بالای قله چشم انداز بسیار زیبایی وجود دارد که علم کوه از بالای این قله کاملا نمایان می باشد. در بالای این قله سنگهای خرد شده زیبایی وجود دارد که گویی کوزه های گلی فراوانی را خرد کرده اند.
نمايي ازدرياچه يخ زده درمردادماه
برفرازقله لشگرك
پس از یک ساعت فرود از قله به کمپ برگشتیم و دور هم شام را صرف کردیم. آسمان صاف و منطقه بسیار زیبا و تمامی ستاره ها مشخص بودند. به آرامی در گوشه ای نشستم و به آسمان خیره شدم.هوا کم کم سرد می شد شب سردی را سپری کردیم. صبح هنگامی که از چادرها بیرون آمدیم تمامی دریاچه یخ زده بود و به راحتی نمی توانستیم یخها را بشکنیم واز آب دریاچه برداریم. صبحانه را درون چادر خوردیم و آماده حرکت به سمت روستای پراچان شد یم. دوباره باید قله زیبای لشکرک را بالا میرفتیم اما این بار با کوله های سنگین. سه نفری که روز قبل به ما پیوسته بودند با ما هم قدم شدند و راه برگشت را انتخاب کردند. بعد از رسیدن به قله لشکرک به سمت غرب فرود آمده و از زیر گردنه هزار چم(جنوبی) و عبور از مورنهای یخچالی و تراوس از روی یخچالهای صعب العبور به زیر قله گردونه کوه در جنوب این قله میرسیم و سپس با فرود از دره جنوبی گردونه کوه و عبور از سر منشا رودخانه های پایین دست و شیبهای تند و سر سبز به گوسفند سرای(دمچه)می رسیم. در بین راه بارندگی پراکنده ای داشتیم که بعد از فرود از گوسفند سرای دمچه برای صرف نهار اطراق کرده و با ادامه مسیر به سمت جنوب شرقی به سمت (دره تاریکه رو)در بالایی روستای پراچان حرکت کردیم و پس از 1:30 فرود به پارکینگ معدن گرانیت رسیدیم. از معدن، جاده خاکی به طول 6 کیلو متر تا روستای پراچان را با نیسان محلی طی کردیم و به روستای پراچان رسیدیم. در روستای پراچان از دوستان کوهنورد تهرانی خود خداحافظی کرده و راه خود را به سمت طالقان و سپس اتوبان قزوین و به سمت کنگاور ادامه دادیم که ساعت 3/15 بامداد به دیار خود رسیدیم.
روستاي پراچان وپايان راه
در آخر از مسئول هیئت کوهنوردی کنگاور و مسئول کانون طبیعت گردی سیروان و مسئول گروه هلال احمر شهرستان کنگاور به خاطر تمامی امکانات و وسایلی که در اختیار تیم گذاشتند قدردانی می کنیم .
با تشکر
گزارشگر:علی حبیبی کنگاوری