صبح روز جمعه است و باز دیدن دوستان و باز میدان امام. اما بر خلاف همیشه مینی بوس با 20 دقیقه تأخیر میرسد، با عجله سوار میشویم و کنگاور را به سمت تویسرکان ترک میکنیم. به سرکان می رویم و از کوچه باغهای زیبای این منطقه به سمت کوهپایه حرکت می کنیم. در ابتدای کوهپایه جاده خاکی مشاهده میشود که به سمت شمال از روی یالهای کوچک و بزرگ کشیده شده ودر انتها به قله یخچال میرسد. در بین راه باغهای کوچک و بزرگیست که ما برای خوردن صبحانه در یکی از این باغها ، در کناره راه استراحت می کنیم. از محل صبحانه با 45 دقیقه پیاده روی آرام به میدان گاهی می رسیم سرسبز که با عبور رودی کوچک وچشمه ای مزین شده است. اینجا محل اتراق عشایری است که هرساله درمحلهای ثابت خود چادر میزنند. در گوشه ای دیگر کندوهای رنگارنگ زنبورهای عسل با چیدمان خاص جلوه ای دیگر دارد. خرسنگی بزرگ از گرانیت در وسط قرار دارد که از کنار آن پای کوبی در میان چمنزار میگذرد وتا زیر قله ادامه دارد. از روی پای کوب به سمت شمال حرکت می کنیم. با گذشت 2 ساعت و عبور از کنار چشمه ای در زیر قله ، ساعت 12 به قله رسیدیم. تقریبا تمامی قله های خط الرأس الوند ازجمله، قله الوند و کلاغ لانه در شمال غرب، دائم برف و قزل و کرکسین در غرب، قله شاهنشین و کلاه قاضی در شرق و جنوب شرق، ودر شمال شهر زیبای همدان و پناهگاه صاحب الزمان مشخص اند. باد سردی در قله می وزید، در انتظار دیگر دوستان به پناه سنگی میروم تا از گزش باد سرد در امان باشيم. با رسیدن دوستان و گرفتن چند قطعه عکس از قله پایین میرویم. نام یخچال را به دلیل وجود یخچالی که تقریبا تمامی فصول در سمت شمالی قله قرار دارد نهاده اند. پس از رسیدن به چشمه  پر آب در مسیر به خوردن نهار می پردازیم. ساعت 5 به محل صبحانه رسیده و پس از رفع خستگی به سرکان رفته و به کنگاور بر می گردیم.